![]()
|
HTML (زبان نشانهگذاری ابرمتنی)، سنگ بنای وب است؛ یک زبان برای نشانهگذاری ابرمتن که برای تدوین قالب و طراحی صفحههای وب به کار میبرند. دستورعملهای این زبان، برچسب (Tag) نام دارند که محتوای یک صفحهٔ وب، با آنها، نشانهگذاری شده و بدینترتیب، نحوهٔ نمایش آن صفحه برای مرورگرهای وب، توصیف میشود.
هر یک از برچسبهای HTML، معنا و مفهوم خاصی دارند و تأثیر مشخصی بر محتوا میگذارند؛ مثلاً برچسبهایی برای تغییر شکل ظاهری متن، نظیر درشت و ضخیم کردن یک کلمه یا برقراری پیوند به صفحات دیگر در HTML تعریف شدهاند.
یک سند HTML، یک پروندهٔ مبتنی بر متن (Text–based) است که معمولاً با پسوند .htm یا .html نامگذاری شده و محتویات آن از برچسبهای HTML تشکیل میشود. مرورگرهای وب، که قادر به درک و تفسیر برچسبهای HTML هستند، تکتک آنها را از داخل سند HTML خوانده و سپس محتوای آن صفحه را نمایانسازی (Render) میکنند.
HTML زبان برنامهنویسی نیست، بلکه زبانی برای نشانهگذاری ابرمتن است و اساساً برای ساختمند کردن اطلاعات و جدایش اجزای منطقی یک نوشتار — نظیر عناوین، تصاویر، فهرستها، بندها و جداول — به کار میرود. از سوی دیگر، HTML را نباید به عنوان زبانی برای صفحهآرایی یا نقاشی صفحات وب به کار بُرد؛ این وظیفه اکنون بر دوش فناوریهای دیگری همچون سیاساس است.
گفتنی است HTML شکلی از زبان دیگری بنام اسجیامال است و کنسرسیوم وب جهانشمول آن را به عنوان استانداردی برای نشانهگذاری مستندات ابرمتنی برای عرضه در وب، تدوین کردهاست.
در HTML سه نوع برچسب وجود دارد:
- تگهای یکه. مانند <HR> که خط رسم میکند.
- تگهایی که شروع و پایان دارند. مثل: <head></head>
- تگهایی که دارای ویژگی میباشند. مثل:<font face="arial" size="12">
منبع: http://fa.wikipedia.org |
|
